چگونه متن سخنراني را فراموش نكنيم ؟

چگونه متن سخنراني را فراموش نكنيم ، اين موضوع واقعاً معضلي براي بيشتر سخنرانان، مخصوصاً سخنراناني كه هنوز حرفه اي نشده اند هست.

تا چند سالِ قبل يكي از دغدغه هاي بزرگِ من براي سخنراني، فراموش كردنِ متنِ سخنراني ام بود. مي ترسيدم به روي سِن برم و چيزهايي رو كه بايد بگم فراموش كنم و آبرو ريزي بشه.

البته يكي دو مرتبه هم اين موضوع برايم پيش آمد. خيلي ناراحت كننده بود. اما تجربه خوبي بود.

شايد يكي از اصلي ترين دلايلِ نگراني شما هم براي اجراي يك سخنراني فراموش كردنِ متن سخنراني باشه. اما ديگه نگرانِ اين موضوع نباشيد. در اين مقاله ۶ ترفرند كاربردي رو با شما به اشتراك ميزارم تا زمانيكه براي اجراي يك سخنراني آماده مي شويد، با اعتماد به نفسِ كامل سخنراني كنيد.

۱) چگونه متن سخنراني را فراموش نكنيم : روخواني از متن سخنراني

يكي از مرسوم ترين روش هايي كه در زمانِ اجراي سخنراني به كار ميره روخواني از متن سخنراني هست.

روخواني متن سخنراني ايرادات و مزايايي دارند كه باهم بررسي اش مي كنيم.

در رشته مديريت مبحثي وجود داره كه ميگه ” بستگي داره به …” (…It depends on) در اينجا هم روخواني از متن بستگي داره به اينكه ما در كجا و براي چه كساني درحال سخنراني هستيم.

چگونه جذاب صحبت كنيم

چگونه جذاب صحبت كنيم تا ديگران از صحبت كردنِ ما لذت ببرند، يا چگونه جذاب صحبت كنيم تا مخاطباني كه روي صندلي نشسته اند از صحبت كردنِ ما ميخ كوب بشند. قبل از اينكه هر كار ديگه اي براي جذاب شدن صحبت هامون انجام بديم بايد بدونيم كه اين موضوع نياز به تمرين داره و يك شبه به وجود نمياد و براي اينكه بتونيم خوب صحبت كنيم و فن بيان قوي داشته باشيم بايد تمرين كنيم، بدون تمرين كردن نبايد انتظار معجزه اي رو داشته باشيم. البته براي بعضي از افراد فقط دونستن يكسري نكات خوبه كه خودشون رو ارتقاء بدند و براي بعضي از افراد هم بايد هفته ها يا ماه ها تمرين كنند تا به اون چيزي كه دوست دارند دست پيدا كنند.

چطور عذرخواهي كنيم ؟

چطور عذرخواهي كنيم تا به جاي اينكه كوچيك و ضعيف بشيم، فرد بزرگ و با عزت نفسي بشيم. چطور عذرخواهي كنيم تا طرفِ مقابلمون سَرِش گيج نره يا اصلاً چطور عذرخواهي كنيم تا غرورمون شكسته نشه و فن بيان ما در زمانِ عذرخواهي كردن بايد به چه صورت باشد؟

كسي رو فرض كنيد كه وقتي اشتباه مي كنه و به اشتباهش هم پي ميبره، اونقدر جرأت نداره يا اونقدر مغرورِ كه نميخاد براي اشتباهي كه انجام داده معذرت خواهي كنه.

و همينطور كسي رو فرض كنيد كه وقتي متوجه مي‌شه اشتباهي كرده خيلي راحت مياد و معذرت خواهي مي‌كنه و براي جبران اون اشتباه هم دست به عمل ميزنه.

خب، از نظر شما كدوم يكي از اين افراد ميتونن دوست داشتني تر و حرفه‌اي تر باشند؟

هيچ انساني كامل نيست و به قولي انسان جايزالخطاست، زمانيكه كسي براي كارهاي اشتباهش عذرخواهي مي كنه يا سوء تفاهمي پيش اومده باشه، وقتي اون شخص بگه: “به نظرِ من، من اينجا اشتباهي انجام ندادم، به احتمال خيلي زياد افرادي كه به اون شخص سوء‌ظن داشتند خيلي راحتر مي تونند بپذيرند كه اين شخص اشتباهي نكرده، چون اين شخص انقدر حرفه‌اي هست كه هر وقت اشتباهي انجام بده خيلي راحت معذرت خواهي مي كنه.

بنابراين كسي كه به روش صحيح و حرفه‌اي عذرخواهي مي كنه در بين مردم فردي با عزت نفس و اعتماد به نفسبالاست و همينطور اعتبار حرف اون شخص در بين مردم به شدت بالا ميره و اگر دفعات بعد واقعاً اشتباهي نكرده باشه خيلي راحت‌تر حرفش پذيرفته ميشه.

چگونه انتقاد كنيم تا انتقادِ ما انتقادي سازنده باشه؟

چگونه انتقاد كنيم تا انتقادِ ما به دور از قضاوت و پرخاشگري باشه؟

چگونه انتقاد كنيم تا آدمِ غُرغُرويي به حساب نياييم؟

انتقاد و انتقاد كردن يكي از موضوعاتي هست كه وجودش در دنياي امروز ما ضروريه. البته انتقاد كردن هم مثل خيلي از موضوعات ديگه بايد در حد اعتدال انجام بشه.

تصور كنيد هيچ انتقادي وجود نداشت، چي ميشد؟ يا انتقادها خيلي بيش از حد ميشد.

اگر انتقاد وجود نداشته باشه هيچ پيشرفتي در هيچ حوزه اي انجام نميشه.

و از طرفي هم اگر انتقاد زيادي وجود داشته باشه ممكنه باعث پس رفت اون كار بشه.

و اگر هم انتقاد و نحوه انتقاد كردن ما صحيح نباشه باز هم ممكنه به اون كار يا طرفِ مقابلِ ما لطمه بزنه.

يك موردِ جالب كه فكر ميكنم بيشتر ماها به اون برخورديم اين هست كه: